Een gebeurtenis raakt een sensor, het lichaam antwoordt, en wat de lus achterlaat is een emotie in twee trits.
Valentie is de daling van de verwachtingsfout, verandering is de daling van de valentie. Elk is een trit met een dode zone (τ = 0,05). De middenrij is de rust van de trit — het nul-adres.
De lus. De zon levert de gebeurtenis (de dagelijkse Ap-index van GFZ Potsdam, publiek sinds 1932). Het
sensorium antwoordt (de dagelijkse nieuwstoon uit GDELT). De verwachting is de mediaan van de voorgaande zestig
dagen; de fout e is de afstand tussen waargenomen en verwachte toon, geschaald op het leerdeel.
De twee trits. v = −(e − e_vorig) is de valentie: de fout daalt, dus het gaat beter.
a = v − v_vorig is de verandering. Opluchting en teleurstelling zijn geen cellen maar
overgangen: van −1 naar +1, en terug.
Wat eraan vastzit. Niets. De lus schrijft niet in het net, stelt niets vast en verandert geen regel. Eén gefaalde verwachting is een vacature, geen correctie — alleen wat over vele lussen terugkeert zou een regel mogen verschuiven, en dat is hier niet gemeten.
Volledige verantwoording: de handleiding in vier lagen.